Componisten
Switch to English

Peter Benoit

Stem
Piano
Orkest
Mixed chorus
Tenor
Bariton
Orgel
Bas
Sopraan
Knapenkoor
Religious music
Lied
Cantates
Melodie
Secular cantatas
Hymne
Romance
Piece
Sacred hymns
Oratorium
op populariteit

#

12 Pensées naïves2 Fantaisies, Op.92 Mazurkas chantées, Op.112 Mazurkas, Op.42 Mazurkas, Op.8 (2 Mazurka, Op.8)2 Scherzandos, Op.33 Caprices, Op.73 Mélodies sans paroles, Op.23 Mélodies, Op.10

A

Adeste FidelesAve MariaAve Maria, Op.1

B

Blonde fille

C

Caprice, Op.19Conscience herdachtContes et Ballades, Op.34

D

De Elzenkoning (Van Elzenkoning)De LeieDe OorlogDe pacificatie van GentDe RhijnDe ScheldeDe wæreld in!Drama Christi

F

Fantaisie No.3, Op.18Fantaisie No.4, Op.20Feestzang

G

Guirlande lyrique

H

Heilzang aan Hendrik ConscienceHerderskoutHoogmisHucbaldHymne aan de schoonheidHymne aan den vrede

I

Ici je veux rêverIn de velden

J

Joncvrou Cathelyne

K

Kerstmis

L

La trace de tes pasL'angelus du soir, Op.22Lauda SionLauraLe Meurtre d'AbelLe nuageLe retour du printemps (De terugkeer van de Lente)Le sylpheLedeganckcantateL'Inquiétude, Op.6LuciferLuim

M

MagnificatMissa Tribus Vocibus VirorumMyn môederspraak

P

Petits bouquetsPiano Sonata, Op.34Plechtige optochtPolonaise, Op.5Prometheus' Zegepraal

R

RequiemRevenez petits oiseauxRubensmars

S

Scherzando No.3, Op.21String Quartet, Op.10Symfonisch gedicht voor klavier en orkest, Op.43 (Symfonisch gedicht VOOR klavier en orkest, Op.43)Symphonisch gedicht voor fluit en orkest, Op.43a (Symphonisch gedicht VOOR fluit en orkest, Op.43a)

T

Te DeumTheodoor Van RijswijckTriomfmarsch

V

Vlaanderen's Kunstroem
Wikipedia
Petrus Leonardus Leopoldus (Peter) Benoit (Harelbeke, 17 augustus 1834 - Antwerpen, 8 maart 1901) was een Vlaams componist en muziekpedagoog.
Benoit kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn vader en studeerde nadien piano en orgel bij Pieter Carlier. Hij studeerde vanaf 1851 aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel bij directeur François-Joseph Fétis. In de vakken harmonieleer en compositie haalde hij het diploma in 1854 met een 1e prijs. Nadien vervolmaakte hij zich verder in de orkestratie en de orkestdirectie bij Karel Lodewijk Hanssens, toenmalig directeur van de Muntschouwburg. In 1857 kreeg hij eveneens een 1e prijs in de befaamde wedstrijd Prijs van Rome voor zijn cantate Le Meurtre d'Abel. In het jaar 1858 was hij in Duitsland, waar hij Keulen, Bonn, Leipzig, Dresden, Berlijn en München bezocht. In 1862 verhuisde hij naar Parijs, waar hij dirigent werd van het door Jacques Offenbach geleide Théâtre des Bouffes Parisiens. Een jaar later nam hij reeds ontslag, en vestigde zich te Brussel (Sint-Joost-ten-Node). In 1867 werd hij directeur van de Vlaamse muziekschool, die in 1898 tot Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in Antwerpen opgewaardeerd werd. In 1890 stichtte hij het Nederlands Lyrisch Toneel dat in 1893 de Vlaamse Opera werd. Hij overleed te Antwerpen in 1901. De muziekacademie in zijn geboortestad Harelbeke werd naar hem genoemd.
Tot zijn leerlingen behoorden Lodewijk Mortelmans, Edward Keurvels, Emile Wambach en Jan Blockx. De laatstgenoemde was zijn opvolger als directeur van het conservatorium.
Van Benoit, zoals van meer bekende Belgen in de 19e eeuw, is vaak gezegd en geschreven dat hij vrijmetselaar was, maar een bewijs daarvan is nooit geleverd. Onderzoekers noemen het verhaal zeer twijfelachtig. Sedert 1882 was Benoit lid van de Koninklijke Academie.
Peter Benoit heeft een opvallend praalgraf, naar een ontwerp van beeldhouwer Arthur Pierre. Het bevond zich origineel op de begraafplaats van het oude Kiel (Antwerpen), waar nu het Kielpark zich bevindt, waarna het is verhuisd naar de vermaarde Antwerpse begraafplaats Schoonselhof.
In Harelbeke bevindt zich het Stedelijk Museum Peter Benoit dat gewijd is aan het leven en werk van Benoit.
In het Harmoniepark te Antwerpen bevindt zich het Peter Benoit-monument ontworpen door Henry Van de Velde. Dit gedenkteken, dat ter gelegenheid van Benoits honderdste geboortejaar in 1934 werd ingehuldigd op het plein voor het operatheater, is na een grondige restauratie op 28 mei 2017 na jaren van verloedering in oude glorie hersteld.
In navolging van Wagner creëerde Peter Benoit een muziekkunst die de eigen Vlaamse volksaard ten volle uitdrukte. Om zijn ideeën tegen het Belgische muziekestablishment te verdedigen, schreef Benoit als een van de eersten binnen de Europese beweging van het muzieknationalisme doorwrochte essays en polemieken. Het gebruik van de moedertaal in de muziekopvoeding beschouwde hij als essentieel. En omdat hij ervan overtuigd was dat de volksaard het zuiverst geconserveerd blijft in het volkslied, wilde hij zijn nieuwe Vlaamse muziek daarop baseren.
Hij pleitte onder andere voor een vernederlandsing van het muziekonderwijs, voor religieuze muziek in de volkstaal, voor een Vlaamse opera en een Vlaams festival, voor Vlaams muziektheater in kleine steden en voor culturele samenwerking met Nederland.