Georg Christoph Wagenseil (Wenen, 29 januari 1715 - aldaar, 1 maart 1777) was een Oostenrijks componist.
Wagenseil werd geboren in Wenen als zoon van een Augsburgs koopmansgeslacht. Hij was een favoriete leerling van de Weense hofkapelmeester
Johann Joseph Fux. Wagenseil zelf componeerde voor het keizerlijke hof vanaf 1739 (hof van Maria Theresia) tot aan zijn dood. Hij had ook een aanstelling als klavecinist en organist. Tot zijn leerlingen behoorden
Johann Baptist Schenk (die op zijn beurt weer leraar zou worden van
Ludwig van Beethoven), Joseph Anton Steffan en hij gaf pianoles aan
Marie Antoinette van Oostenrijk. Hij reisde weinig en bracht het grootste deel van zijn leven door in Wenen waar hij ook stierf. Wagenseils muziek is nu goeddeels van het repertoire verdwenen, maar in zijn tijd was hij een bekend muzikaal figuur; van zowel
Joseph Haydn als
Wolfgang Amadeus Mozart is het bekend dat ze zijn werken kenden. Beroemd is het voorval dat de jonge Mozart aan het keizerlijke hof een van Wagenseils stukken voorspeelt en hem vraagt de bladzijden om te slaan.
Georg Christoph is slechts een zeer verre verwant van Johann Christoph Wagenseil en Christian Jacob Wagenseil. In 1912 werd de Wagenseilgasse in Wenen-Meidling naar hem vernoemd.
Zijn vroegste werken behoren stilistisch tot de barok, terwijl zijn latere werk in de lichtere galant-stijl zijn geschreven. Hij componeerde een aantal opera's, koormuziek, symfonieën, soloconcerten, kamermuziek en stukken voor klavierinstrumenten. Hij behoorde samen met Matthias Georg Monn en
Karl Ditters von Dittersdorf tot de vroege Weense school. In zijn meer dan honderd symfonieën toont hij zich verwant met de vroege Haydn en de Mannheimer Schule.
