Gerhard Schjelderup

Gerhard Schjelderup (Kristiansand, Noorwegen, 17 november 1859 – Benediktbeuern, Duitsland, 29 juli 1933) was een Noors componist, cellist en schrijver.

Gerhard Rosenkrone Schjelderup werd geboren binnen een artistiek gezin van amateurzanger Georg Elias Schjelderup (1821-1997) en pianiste Henriette van Kervel (1833-1904, achterachterkleindochter van een Nederlands kapitein-luitenant). Zuster Margrete speelde viool, zuster Henriette (later Hanka Schjelderup Petzold, 1862-1937) speelde piano en was zangeres, zus Leis Schjelderup en broer Georg Schjelderup waren kunstschilders. Mon Schjelderup was zijn nicht. Hij was tevens verre familie van theoloog Kristian Schjelderup en psycholoog Harald Schjelderup. Gerard Schjelderup huwde op 11 mei 1896 met zangeres Elsa Schwartz. Uit dat huwelijk kwamen minstens drie kinderen.

Zijn muzikale opleiding kreeg hij in Parijs bij Auguste Franchomme (cello) en Augustin Savard (muziektheorie). Tevens volgde hij een studie bij componist Jules Massenet aan het Conservatorium van Parijs. In Parijs maakte hij kennis met het oeuvre van Richard Wagner, waarna hij naar Duitsland trok om daar verder kennis van te nemen. Hij zag in 1887 Wagners Der Ring des Nibelungen in Karlsruhe. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij naarst orkestwerken en kamermuziek ook aan flink aantal opera’s schreef in zijn componistenleven.

Hij schreef naast muziek ook boekwerken over Edvard Grieg (een eerste biografie over hem, 1903) en (weer) Wagner (Dramaets Gjenfødelse ved Richard Wagner)en in 1921 een boekwerk over de Noorse muziekgeschiedenis.

Als of dat niet genoeg was was hij een van de oprichters van de Noorse componistenbondm van welke instantie hij vanaf 1920 voorzitter was. Hij bleef zich zijn hele leven inzetten voor Noorse muziek maar stierf uiteindelijk in Beijeren, Duitsland. Zijn brieven worden bewaard in Leipzig.

Enkele concerten: