Will Vodery

Will Vodey (Philadelphia, Pennsylvania, 8 oktober 1885 – 18 november 1951) was een Amerikaanse componist, dirigent, arrangeur en orkestrator en een van de weinige zwarte Amerikanen van zijn tijd die naam maakte als componist op Broadway, grotendeels werkzaam voor Florenz Ziegfeld. Hij had kantoren in het Gaiety Theatre-kantoorgebouw op Times Square.

Zijn moeder was pianiste en zijn vader was leraar aan de Lincoln University. Al op jonge leeftijd huurde de familie van Vodery kamers voor theatrale artiesten, waardoor Will aan het begin van de 20e eeuw aan veel getalenteerde zwarte artiesten werd blootgesteld, waaronder leden van Williams & Walker Co. Hij studeerde aan de University of Pennsylvania met een beurs, waar hij studeerde bij Hugh A. Clark.

Vanaf 1910 diende Vodery als muzikaal leider voor uitvoeringen in het Howard Theater in Washington D.C. tot 1911. Gedurende deze tijd schreef hij samen muziek en songteksten voor J. Leubrie Hill's My Friend from Dixie. Deze show werd vervolgens herzien en uitgebreid naar de Darktown Follies. Darktown Follies werd een van de belangrijkste shows in het Lafayette Theatre in Harlem. Terwijl Vodery de muziek componeerde voor de show From Dixie to Broadway (1924), is hij het meest bekend om de vocale en koorarrangementen die hij creëerde voor de originele Broadway-toneelproductie van de klassieke musical Show Boat (1927). Zijn arrangementen voor de show werden opnieuw gebruikt in de Londense productie van de show (1928) en de eerste revival op Broadway (1932), evenals in de Universal Pictures-filmversie (1936) en de proloog van de part-talkie 1929 filmversie (ook van Universal) van de roman van Edna Ferber, waarop de show is gebaseerd. De originele arrangementen van Vodery werden gecombineerd met nieuwe door Pembroke Davenport voor de Broadway-revival van Show Boat in 1946.

Vodery creëerde ook de vocale arrangementen voor verschillende edities van de Ziegfeld Follies. Hij orkestreerde ook George Gershwin's eenacts opera Blue Monday. Met Will Marion Cook schreef hij de show Swing Along (1929). Vodery had een belangrijke invloed op Duke Ellington. Ook in 1929 beval Vodery, in zijn hoedanigheid van muzikaal begeleider van Ziegfeld, Ellington aan voor Show Girl. Volgens auteur John Hasse kreeg Ellington misschien tijdens de uitvoering van Show Girl wat hij later waardevolle lessen in orkestratie noemde van Will Vodery. Auteur Barry Ulanov schreef over deze relatie: Van Vodery, zoals hij ( Ellington) zegt zelf, hij trok zijn chromatische overtuigingen, zijn gebruik van de tonen die gewoonlijk buiten de diatonische toonladder liggen, met de daaruit voortvloeiende wijziging van het harmonische karakter van zijn muziek, de verbreding ervan, de verdieping van zijn bronnen. Het is gebruikelijk geworden om dit toe te schrijven. De klassieke invloeden op Duke - Frederick Delius, Claude Debussy en Maurice Ravel - om direct contact te maken met hun muziek. Eigenlijk kwam zijn serieuze waardering voor die en andere moderne componisten na zijn ontmoeting met Vodery.

Van 1929 tot 1932 was Vodery arrangeur en muzikaal leider van Fox Films in Hollywood. Na zijn tijd bij Fox verhuisde Vodery terug naar New York, waar hij muziek bleef arrangeren voor shows als Shuffle Along van 1933 en verschillende edities van Leonard Harper's revues in de Cotton Club, een cultureel monument in Harlem. In 1942 was hij muzikaal leider van Ed Sullivan's Harlem Cavalcade. Ondanks zijn succes en populariteit in die tijd, is Vodery tegenwoordig grotendeels onbekend, deels omdat hij geen schermkrediet ontving in de filmversie van Show Boat uit 1936, en deels omdat sommige moderne producties van de show zijn arrangementen niet gebruiken. Hij overleed op 18 november 1951, slechts vier maanden nadat Metro-Goldwyn-Mayer's 1951 Technicolor-filmversie van Show Boat, waar hij niet aan werkte, was uitgebracht.

Will Vodery overleed in november 1951 op bijna 66-jarige leeftijd.