Clarence Cameron White

Clarence Cameron White (Clarksville, 10 augustus 1880 – New York City, 30 juni 1960) was een Afro-Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en violist.

White groeide op in achtereenvolgens Oberlin, Chattanooga en in Washington D.C.. Hij kreeg op achtjarige leeftijd zijn eerste vioolles bij Will Marion Cook en later van Martin Legowitz. Hij studeerde pedagogiek aan de Howard University in Washington D.C. in 1894 tot 1895 en behaalde zijn Bachelor of Arts. Vervolgens studeerde hij van 1896 tot 1901 aan het Oberlin Conservatory of Music in Oberlin (Ohio) waar hij zijn Master of Music behaalde en was toen in het orkest van het conservatorium de enige Afrikaanse Amerikaan. Verder studeerde hij aan de Hartford School of Music en met een studiebeurs van E. Azalia Hackley - in 1906 en van 1908 tot 1911 - privé bij Samuel Coleridge-Taylor (compositie) en bij Michael Zacharewitsj (viool) in Londen alsook met een studiebeurs van de Julius Rosenwald Foundation bij Raoul Laparra in Parijs (1930–1932).

Hij trad als viool solist op in Boston, New Haven en New York City waar hij bekend werd met Paul Laurence Dunbar, Harry T. Burleigh en Booker T. Washington. In 1903 werd hij uitgenodigd aan het conservatorium van Washington D.C. te doceren en bleef in deze functie tot 1907. Later werkte hij eveneens in openbare scholen als muziekleraar. Na zijn terugkomst uit Europa richtte hij in 1914 in Boston een studio op en werd dirigent van het Victoria Chamber Orchestra van 1916 tot 1920. Van 1924 tot 1931 was hij muziekdirecteur van het West Virginia State College. Van 1932 tot 1935 was hij dirigent van de Hampton Institute Choir en was docent aan het Hampton Institute. Als violist speelde hij ook in het Witte Huis voor de Amerikaanse presidenten William McKinley en Franklin Delano Roosevelt.

Samen met R. Nathaniel Dett richtte hij in 1916 de National Association of Negro Music Teachers op. De werkzaamheden voor deze organisatie werden door de Eerste Wereldoorlog onderbroken. Hun werk werd door Nora Holt vervangen, die zelf in 1919 de National Association of Negro Musicians oprichtte.

Als componist schreef hij zijn bekendste werken vanaf 1925. In 1932 ontving hij voor zijn opera Ouanga! de David Bispham Medaille van de American Opera Society of Chicago en in 1954 werd zijn orkestwerk Elegy met de "Benjamin Award" bekroond.

Bladmuziek van Clarence Cameron White op de website van het International Music Score Library Project