Cyril Bradley Rootham

Cyril Bradley Rootham (Redland, een wijk van Bristol, 5 oktober 1875 – Cambridge (Engeland), 18 maart 1938) was een Brits componist, muziekpedagoog, dirigent en organist. Hij was een zoon van het echtpaar Daniel Wilberforce Rootham en Mary Rootham (geboren: Gimblett Evans). Zijn vader was een zangleraar en tot de leerlingen behoorden Eva Turner en Dame Clara Butt.

Rootham kreeg een basisopleiding aan de Bristol Grammar School en ging aansluitend studeren aan het St John's College in Cambridge (Engeland). Van 1898 tot 1901 was hij organist an de Christ Church in Hampstead en studeerde aan het Royal College of Music (RCM) onder andere bij Sir Charles Hubert Parry, Sir Charles Villiers Stanford, Sir Walter Parratt en Marmaduke Barton. In 1901 werd hij organist aan de St John's College Chapel en verbleef in deze functie tot zijn overlijden.

Tegelijkertijd werd hij docent aan de Cambridge University Music Society (CUMS) en werd later hoofd van deze afdeling. Onder zijn leiding heeft zich deze afdeling tot een belangrijke en invloedrijke institutie in het Engelse muziekleven ontwikkeld. Tot zijn leerlingen behoren zo bekende namen als Arthur Bliss, Christian Darnton, Arnold Cooke, David Franklin, Cecil Armstrong Gibbs, William Glock, Walter Leigh, Bernard Stevens, Basil Maine, Robin Orr en Percy M. Young.

In 1909 huwde hij met Rosamond Margaret Lucas.

Zijn theoretisch boek Voice Training for Choirs and Schools publiceerde hij in 1910. In het gelijke jaar werd ook zijn zoon Jasper St John Rootham geboren en werd hij dirigent van de Cambridge University Musical Society. In deze functie bestemde hij het muziekleven in Cambridge. Als gevolg van zijn richtinggevende uitvoeringen van madrigalen uit de Elisabetaanse tijd in de jaren 1920 bevorderde de oprichting van talrijke madrigalmaatschappijen in Cambridge en in heel Engeland. Aan zijn in 1930 in het leven geroepen Cambridge Festival of British Music nomen ook bekende solisten en componisten zoals Kathleen Long, Zoltán Kodály, Manuel de Falla en Arthur Honegger deel. In het gevolg van de voortschrijdende spierdystrofie van Duchenne was hij gedwongen met zijn werkzaamheden als dirigent te stoppen.

Als componist schreef hij voor verschillende genres, onder andere een opera, twee symfonieën, koorwerken, cantates, kamermuziek en liederen.