Henri Büsser

Henri-Paul Büsser (ook: Busser) (Toulouse, 16 januari 1872 – Parijs, 30 december 1973) was een Frans componist, muziekpedagoog, dirigent en organist. Hij was een zoon van het echtpaar Fritz Büsser (van Duitse afkomst) en Cécile Dardignac.

Büsser kreeg in zijn geboortestad muzieklessen van Aloys Kunc. In 1885 ging hij naar de École Niedermeyer in Parijs. Hij studeerde vanaf 1889 aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs bij onder meer César Franck, Charles–Marie Widor en vooral Charles Gounod. Verder studeerde hij compositie bij Ernest Guiraud en Jules Massenet.

In 1893 won hij de prestigieuze Prix de Rome. Hij werd organist-titularis aan het grote orgel van de kerk Sainte-Marie des Batignolles in het 17e arrondissement van Parijs en vervolgens aan het orgel van Église Saint-Cloud in Parijs. Van 1916 tot 1918 verving hij Louis Vierne als organist aan de kathedraal Notre-Dame van Parijs.

Na de oorlog was hij dirigent van het orkest van het Théâtre du Château d'eau, van de Opéra-Comique en van de Opéra Garnier.

Van 1930 tot 1948 was hij professor voor compositie aan zijn Alma mater, het Conservatoire national supérieur de musique. Zijn bekendste leerlingen zijn Henri Dutilleux, Robert Planel, Marc Berthomieu, Yvonne Bloch, Michel Boulnois, Eugène Bozza, Henri Challan, René Challan, Jean Doyen, Emile Marcellin, Marcel Mirouze, Isabelle Mercier, Henriette Roger, Lucienne Paulyn, Renée Staelenberg, Jean Vuillermoz en Tomojirô Ikenouchi.

In 1958 trouwde hij, 84 jaar oud, de zangeres en eveneens professor aan het Conservatoire national supérieur de musique Yvonne Gall (1885-1972).

Als componist schreef hij meerdere opera's, balletmuziek, toneelmuziek, orkestwerken, zes missen, meer dan 30 motetten, een Magnificat, werken voor orgel en piano, koren en liederen. Zijn componeerstijl werd al tijdens zijn levens als zeer conservatief beschouwd. In 1939 verzorgde hij een kritische editie van Charles Gounods Mireille, waarvan de oorspronkelijke partituur verloren was gegaan.