Nicolás Ruiz Espadero

Nicolás Ruiz Espadero (Havana, 15 februari 1832 – aldaar, 30 augustus 1890) was een Cubaans componist, muziekpedagoog en pianist.

Ruiz Espadero kreeg vooral lessen van zijn moeder, een pianiste, die in salons in Havana optrad en werken van Haydn en Mozart speelde. Naar beschrijvingen van tijdgenoten was hij een sterk op zijn familie georiënteerde mens. Zijn vader Nicolás Ruiz had liever gezien, dat zijn zoon advocaat, soldaat of functionaris geworden was, maar zoonlief repeteerde met zijn moeder dagelijks vijf tot zes uur op de piano. Hij studeerde verder bij de pianist Fernando Arizti en Juan Miró en de componist Julian Fontana.

In 1854 had hij een toevallige bijeenkomst met Louis Moreau Gottschalk en die erkende het grote talent van Ruiz Espadero. Sindsdien ontwikkelde zich een vriendschap tussen beiden en Gottschalk zorgde ervoor, dat de composities van Ruiz Espadero ook in Noord-Amerika en in Europa bekend werden.

Ruiz Espadero werd gezien als de bekendste pianist en componist van Cuba in de 19e eeuw en hij trad in heel Zuid-Amerika op als concertpianist en begeleider van liederen.

Tot zijn leerlingen behoren onder andere Angelia Sicouret, Cecilia Arizti Sobrino, Ignacio Cervantes Kawanagh en Gaspar Villate.

Hij verwerkte in zijn composities veel Cubaanse volksmuziek.