Émile Paladilhe

Émile Paladilhe (Montpellier, 3 juni 1844 - 6 januari 1926) was een Frans componist van de late romantische periode.

Émile Paladilhe werd geboren in Montpellier. Hij was een muzikaal wonderkind en verhuisde van zijn ouderlijk huis in Zuid-Frankrijk naar Parijs om daar op 10-jarige leeftijd te studeren aan het Conservatoire de Paris. Hij werd een gevierd pianist en was de jongste winnaar van de Prix de Rome, drie jaar na Bizet in 1860. Enige tijd was Galli-Marié zijn geliefde en zij hielp hem bij de compositie van sommige van zijn stukken. Paladilhe trouwde met de dochter van de librettist Ernest Legouvé. Hij was bevriend met de oudere Charles Gounod.

Paladilhe schreef verscheidene muziektheaterstukken, een symfonie, meer dan honderd mélodies, werken voor piano en veel geestelijke muziek, waaronder cantates, motetten, missen, koralen en het oratorium Les Saintes-Marie de la mer.

Zijn opera Patrie! uit 1886 was zijn grootste succes en was een van de laatste grand opéras waarvan de première plaatsvond in de Parijse Opéra. Het was een gelegenheidscompositie, geschreven voor het gala ter ere van de Franse kolonie in Monaco. maar met een Vlaams-nationalistisch thema. De librettisten waren Victorien Sardou en Louis Gallet

Enkele van Paladilhes werken voor solo-houtblazers en solo-zangstem hebben repertoire gehouden, bijvoorbeeld zijn Solo pour hautbois (Solo voor hobo) uit 1898, ook wel Solo de concert genoemd.