Aleksandr Goedicke

Aleksandr Fjodorovitsj Goedicke (ook wel Gedicke of Gedike) (Russisch: Александр Фёдорович Гедике) (Moskou, 4 maart 1877 – Moskou, 9 juli 1957) was een Russisch componist, pianist en organist.

Zijn eerste lessen kreeg hij van zijn vader, die pianoles gaf aan het Moskou Conservatorium en organist was in een van de kerken in Moskou. Zijn formele studie begon in 1891 toen hij zelf aan het conservatorium ging studeren bij Galli, Pabst, een oud-leerling van Liszt, en Salonof. Voor compositie kreeg hij les van Sergej Tanejev en Anton Arenski.

In 1898 studeerde hij af en al in 1900 won hij de Anton Rubinstein-competitie met zijn Concertstück voor piano en orkest, een werk waarvan de bladmuziek tegenwoordig moeilijk te krijgen is. Het stuk is pas voor het eerst uitgebracht op cd in 1996 door Stephen Coombs voor Hyperion. In 1909 (in andere naslagwerken worden de jaartallen 1903 en 1907 vermeld) werd hij benoemd als leraar piano aan het Conservatorium van Moskou en in 1920 ging hij ook orgellessen en ensemblespel geven. Hij hield die functies tot zijn overlijden.

In 1940 werd hij onderscheiden met een eredoctoraat in de kunstwetenschappen.

Goedicke, een neef van Medtner, was een voortreffelijk organist. Hij speelde alle orgelwerken van Bach en nam er ook een paar op.

Hij schreef verder een viertal opera's, een cantate Hulde aan de sovjetpiloten, drie symfonieën, kamermuziek (waaronder een -nog steeds- populaire concert-etude voor trompet en piano), sonates, talrijke pianostukken en bewerkingen van Russische volksliederen. Zijn stijl was net als die van Medtner nogal Duits georiënteerd maar heeft ook onder invloed gestaan van Chopin en Skjrabin. Hij was zeer geliefd bij de Sovjet-autoriteiten. Hij schreef in de stijl die de Sovjet-leiding ideaal achtte.