Dirk Schäfer

Dirk Schäfer (Rotterdam, 25 november 1873 - Amsterdam, 16 februari 1931) was een Nederlands componist, pianist, muziekpedagoog en publicist.

Schäfer kreeg pianoles van Johann Heinrich Sikemeijer in Rotterdam. Hij studeerde vervolgens aan het conservatorium te Keulen.

Schäfer was een vermaard pianist die ook buiten Nederland optrad. Hij stond met name bekend om zijn uitvoeringen van het oeuvre van Frédéric Chopin. Ook speelde hij vele transcripties van klavecimbelwerken, waaronder de Goldbergvariaties van J.S. Bach. Hij speelde in seizoen 1913-1914 bijvoorbeeld een serie van 10 concerten op zogeheten 'historische avonden' in het Amsterdamse Concertgebouw.

Als componist schreef Schäfer doorgaans veeleer orkestraal dan pianistisch. Zijn schrijfstijl is met name in zijn polyfone passages verwant met die van Richard Strauss. Hij was een romanticus met classicistische inslag en had een afkeer van de moderne muziek van zijn tijd. Schäfers muziek kenmerkt zich door rijke harmonieën met een weelderig coloriet en een sonore klank. Schäfer is bepaald geen typisch Nederlands componist in zijn componeren: de muziek is volgens Eduard Reeser "exuberant en stilistisch niet van vreemde smetten vrij".

Werken met opusnummer:

Werken zonder opusnummer:

Hij schreef verschillende artikelen en boeken, waaronder Het klavier. Dit was een der eerste Nederlandse pianomethoden. Een van zijn bekendste leerlingen en navolgers was Cornelius Berkhout, die ook een pianomethode schreef, die deels gebaseerd is en voortborduurde op Schaefers methodiek. Het boek van Schäfer werd door zijn weduwe Ida Schäfer-Dumstroff geredigeerd en in 1942 gepubliceerd. Het opent met een citaat van Schäfer:

Kunst is rechtstreeks waarheid openbaren.

Dirk Schäfer ligt begraven op begraafplaats Zorgvlied te Amsterdam.