Teodulo Mabellini

Teodulo Mabellini (Pistoia, 2 april 1817 – Florence, 10 maart 1897) was een Italiaans componist, muziekpedagoog en dirigent. Hij was een zoon van de blaasinstrumentenbouwer Vincenzo Mabellini.

Mabellini studeerde in zijn geboorteplaats bij Giuseppe Pillotti (harmonie en contrapunt). Later, van 1833 tot 1836, studeerde hij aan het Instituo Musicale in Florence. Zijn debuut als componist vierde hij op 19-jarige leeftijd aan het theater in Florence met zijn opera Matilde e Toledo. Het was een succes en leverde hem een studiebeurs op van de groothertog Leopold II van Toscane. Hij ging naar Novara om zijn vakbekwaamheid door een studie bij Saverio Mercadante te voltooien. In 1843 verhuisde hij naar Florence, war hij dirigent werd van het orkest van het filharmonisch gezelschap tot 1859. Eveneens was hij sinds 1847 dirigent van de kapel van het groothertogelijk hof. Vanaf 1848 was hij ook dirigent van het orkest van het Teatro della Pergola.

Van 1859 tot 1897 was hij docent aan het Instituo Reale Musicale "Luigi Cherubini" in Florence, zijn alma mater. Verder was hij vanaf 1848 voorzitter van de commissie voor de verbetering en hervorming van de militaire banda's in Florence en het Groothertogdom Toscane.

Als componist schreef hij werken voor verschillende genres, voor muziektheater (opera's), orkest, harmonieorkest, kerkmuziek, vocale muziek en kamermuziek.

In zijn geboorteplaats Pistoia is een straat naar hem vernoemd, de Via Teodulo Mabellini, maar ook de plaatselijke muziekschool draagt zijn naam, de Scuola Comunale di Musica e Danza "Teodulo Mabellini" di Pistoia.