Anton Arenski

Anton Stepanovitsj Arenski (Russisch: Антон Степанович Аренский) (Novgorod, 12 juli 1861 - Terijoki (Finland), 25 februari 1906) was een Russische componist en leerling van Nikolaj Rimski-Korsakov.

Zijn composities behelzen onder meer de opera's Een droom op de Wolga, Raphael en Nal en Damajanti, het ballet Egyptische nachten, toneelmuziek voor The Tempest van Shakespeare, twee symfonieën, variaties op een thema van Tsjaikovski voor strijkorkest, een pianoconcert, kamermuziek, waaronder een opmerkelijk Trio (nr. 1) voor viool, cello en piano, vele stukken voor piano, koorwerken, liederen en kerkmuziek. Daarnaast was hij docent aan het conservatorium van Moskou.

Anton Stepanovitsj Arenski werd geboren in 1861 te Novgorod. Zijn beide ouders waren muzikaal en hij kreeg zijn eerste pianolessen van zijn moeder. In 1879 werd hij aan het conservatorium van Sint Petersburg toegelaten. Daar componeerde hij zijn pianoconcert. Behalve invloeden van Chopin, Grieg, Mendelssohn is hierin zijn voorliefde voor onregelmatige maatsoorten al op te merken. De finale is in vijfkwartsmaat gecomponeerd. Arenski studeerde in 1882 af. Rimski-Korsakov, een van zijn leraren, voorspelde hem geen grootse toekomst als componist. Zijn eerste symfonie uit 1883 laat Rimski's invloed duidelijk horen.

Van 1883 tot 1894 gaf Arenski les aan het conservatorium van Moskou, waar Sergej Rachmaninov, Alexander Skrjabin en Alexander Gretchaninov tot zijn studenten behoorden. Hij raakte er ook bevriend met Tsjaikovski. Hij volgde op diens aanbeveling Balakirev op als dirigent van de Keizerlijke Hofkapel.

In 1894 nam hij plotseling ontslag als dirigent/directeur van de Keizerlijke Hofkapel en verhuisde terug naar St.Petersburg, het centrum van de Russische Nationale School: Russische melodieën in een wereldlijke verpakking. Hij deed afstand van een riant salaris en een leven lang pensioen van 6000 roebels per jaar.

Van het privéleven van Arenski is weinig bekend. Hij bleef vrijgezel en thuis ontving hij nauwelijks bezoek. In zijn memoires schrijft Rimski-Korsakov dat Arenski zich te buiten ging aan drank en gokken, wat waarschijnlijk ook de reden is geweest van zijn plotselinge vertrek uit Moskou

Zijn twee populairste en meest gespeelde stukken zijn: Variaties op een thema van Tsjaikovski, op.35 in E mineur (aanvankelijk voor viool, altviool en 2 celli, later voor strijkorkest) en Trio voor viool, cello en piano in D mineur, op.32 (zie boven).

In 1906 stierf Arenski in een kliniek in Finland aan de gevolgen van tuberculose.