Francisco Asenjo Barbieri

Francisco de Asis Asenjo Barbieri (eigenlijk: Francisco Asenjo) (Madrid, 3 augustus 1823 – aldaar, 19 februari 1894) was een Spaans componist, dirigent, musicoloog, zanger en muziekcriticus.

Asenjo nam later de naam van zijn grootvader Barbieri aan, directeur van het Teatro de la Cruz. Daar kwam hij als klein jongetje voor het eerst in contact met het theater en de muziek. Zijn eerste muziekleraar was José Ordóñez Mayorito. Later ging hij naar het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid en studeerde daar klarinet bij Ramón Broca, piano bij Pedro Albéniz, zang bij Baltasar Saldoni en compositie bij Ramón Carnicer.

Tussen 1841 en 1844 speelde hij klarinet in de Banda de Quinto Batallón de la Milicia Nacional. Hij was in deze periode ook actief op Fiestas en werkzaam als zanger, pianoleraar, koordirigent en componist van populaire liederen en dansen. In 1845 werd hij in Salamanca maestro de música aan de Escuela de Nobles y Bellas Artes de San Eloy en directeur van het Liceo Salmantino.

In 1847 debuteerde hij als operazanger in Italië met Il Buontempone. Als promotor van de Spaanse opera stichtte hij La España Musical. Hij bekostigde zijn muzikale werk als journalist, muziekcriticus (voor La Ilustración) en tolk aan het Teatro del Real Palacio.

In 1848 werd hij tweede dirigent, secretaris en leider van het muziekarchief van het Liceo Artístico y Literario de Madrid.

In 1850 schreef hij als bijdrage aan de ontwikkeling van de Spaanse muzikale theatervorm zijn eerste zarzuela. In een groep van componisten met Cristóbal Domingo Romualdo Oudrid, Joaquín Gaztambide Garbayo en Pascual Emilio Arrieta y Corera stond hij centraal en werkte hij sinds 1851 aan het Teatro del Circo, leidde hij het koor en deed hij nog ander werk. In 1856 werd het Teatro de la Zarzuela de Madrid geopend en hij organiseerde en dirigeerde daar concerten. In 1860 stichtte hij de Sociedad Artístico-Musical de Socorros Mutuos en in 1866 de Sociedad de Conciertos, het gezelschap voor orkestmuziek. Hij was het die het symfonische repertoire uit vooral Duitsland introduceerde. Hij was ook medeoprichter van de Sociedad de Bibliófilos españoles in 1866 en directeur van het Teatro real en la temporada van 1869 tot 1870.

Asenjo Barbieri was redacteur van het boek Reseña histórica de la zarzuela uit 1864.

Hij werd meerdere malen onderscheiden en was een belangrijke figuur voor de Spaanse muziek.