Ambroise Thomas

Charles Louis Ambroise Thomas (Metz, 5 augustus 1811 – Parijs, 12 februari 1896) was een Frans componist.

Als zoon van een musicus, raakte hij als kind al snel vertrouwd met de viool en de piano. Zijn muzikale opleiding begon hij in 1828 aan het Conservatoire de Paris bij Jean-François Lesueur. Ook studeerde hij nog enige jaren in Italië (de beloning voor het winnen van de Franse Prix de Rome met zijn cantate Hermann et Ketty in 1832) en Duitsland. Weer terug in Parijs in 1835 wijdde hij zich volledig aan het componeren. In 1837 vond de première plaats van zijn eerste opera La Double Echelle in de Opera-Comique te Parijs.

Omdat zijn werk redelijk ontvangen werd in the Opéra-Comique, wilde hij zich nu richten op de Opéra de Paris, maar vanwege de zwaargewichten in de concurrentie, onder wie Jacques Fromental Halévy, Daniel Auber en Giacomo Meyerbeer, was dat niet haalbaar, waardoor hij zich moest beperken tot de Opéra-Comique en andere werkzaamheden op compositiegebied.

In 1849 had hij weer succes met zijn werk Le Caïd, en in 1850 met Le Songe d'une nuit d'été waardoor hij zich een eervolle plaats verwierf als Franse operacomponist. In 1851 werd hij binnengehaald als lid van de Académie des beaux-arts, terwijl Hector Berlioz, die bij de verkiezing maar één stem had behaald, werd afgewezen.

In 1856 werd hij docent compositie aan het Conservatoire de Paris, waar onder anderen Jules Massenet, Francis Thomé, Teobaldo Power y Lugo-Viña, Charles Édouard Lefèbvre, Raoul Pugno en later ook George Enescu zijn studenten waren.

Zijn grote doorbraak bereikte in hij 1866 en 1868 met zijn werken Mignon en Hamlet, waarmee zijn naam als groot operacomponist gevestigd was.

Na als vrijwilliger in de Frans-Pruisische Oorlog van 1870 meegevochten te hebben, volgde hij in 1871 Daniel Auber op als directeur van het Conservatoire de Paris. Deze post bekleedde hij tot zijn dood in 1896. Onder zijn leiding richtte het instituut zich sterk op de opera.