Mili Balakirev

Mili Aleksejevitsj Balakirev (Russisch: Милий Алексеевич Балакирев) (Nizjni Novgorod, 2 januari 1837 – Sint-Petersburg, 29 mei 1910) was een Russische componist. Tegenwoordig is hij misschien meer bekend als de initiatiefnemer van Het Machtige Hoopje, een groep van vijf componisten, dan om zijn muziek.

Hij werd geboren in Nizjni Novgorod en had als jongen het voorrecht samen te wonen met Oelibitsjev, schrijver van een biografie van Mozart, die zijn eigen privé muziekgezelschap had en van wie Balakirev een gedegen muzikale opvoeding kreeg. Met achttien jaar ging hij, na een wiskundige opleiding aan de universiteit, vol nationalistische geestdrift naar Sint-Petersburg en maakte daar kennis met Michail Glinka. Rondom hem verzamelden zich César Cui en anderen. In 1862 richtten zij de Vrije School voor Muziek op.

In 1869 werd Balakirev benoemd tot leider van de hofkapel en dirigent van de keizerlijke muziekvereniging. Zijn invloed als dirigent en organisator van Russische muzikale activiteiten bezorgden hem faam als oprichter van een nieuwe beweging. Zijn werk bestaat hoofdzakelijk uit liederen en verzamelingen van volksliederen, maar omvat daarnaast twee symfonieën, twee symfonische gedichten (Russia and Tamara), vier ouvertures en een aantal stukken voor piano, waaronder Islamej. Zijn werken voor orkest zijn meestal stukken programmamuziek, in een stijl die werd ontwikkeld door Balakirevs volgelingen als Alexander Borodin en Nikolaj Rimski-Korsakov.

Mili Alexejevitsj Balakirev overleed op 29 mei 1910 en werd begraven op de Tichvin-begraafplaats bij het Alexander Nevski Klooster in Sint-Petersburg.