Camille Chevillard

Paul Alexandre Camille Chevillard (Parijs, 14 oktober 1859 – Chatou, 30 mei 1923 was een Frans componist en dirigent. Hij was officier in het Legioen van Eer.

Zijn eerste muziekopleiding (pianolessen) kreeg hij van zijn vader, de cellist Alexandre Chevillard. Hij studeerde toen aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij ging daarna studeren aan het Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris. De dirigent Charles Lamoureux nam hem vervolgens op als zangdirigent voor zijn Concerts Lamoureux (1887). Hij viel diverse keren in voor Lamoureux, die leed aan oververmoeidheid als gevolg van suikerziekte. In 1888 trouwde hij met Marguerite Lamoureux. Camille Chevillard volgde Lamoureux dan ook op als leider van diens orkest (1900). Chevillard dirigeerde uitvoeringen van Pelléas et Mélisande (1901) van Gabriel Fauré, Nocturnes (1901-1902) en La Mer (1905) van Claude Debussy en La valse (1920) van Maurice Ravel. In 1910 contracteerde hij de zangeres Spéranza Calo-Séailles en was in 1913 getuige bij haar huwelijk met ingenieur Jean Charles Séailles. Als dirigent liet hij zich, in tegenstelling tot eerdergenoemde werken, voorstaan op het Duitse en Russische romantische repertoire.

Ondertussen bekleedde hij functies bij het eerdergenoemde conservatorium (1907, instrumentaal ensemble) en Opéra de Paris (directeur vanaf 1914). Onder zijn leerlingen bevinden zich Suzanne Chaignau, Clotilde Coulombe, Sophie Carmen Eckhardr-Gramatté, Yvonne Hubert, Eugeniusz Morawski-Dąbrowa en Robert Soetens. Hij was tevens oprichter van het Société de Fondation Beethoven (in het verlengde van zijn vader) met M.Hayot en Jos. Salmon.

De laatste jaren van zijn leven werd hij geplaagd door een oogziekte, die hem het werk op gegeven moment onmogelijk maakte.

Werklijst: