Gian Francesco Malipiero (Venetië, 18 maart 1882 – Treviso, 1 augustus 1973) was een Italiaans componist.
Malipiero was een van de meest productieve en langstlevende componisten van de 20e eeuw. Hij volgde zijn muziekstudie o.a. aan de conservatoria van Venetië, Bologna en waarschijnlijk ook in Wenen. Naast componist was hij ook musicoloog, en volgde uit dien hoofde de verrichtingen en recensies van zijn tijdgenoten nauwlettend. Vooral het provocerende van de stijl van
Paul Hindemith, het Neoclassicisme van
Igor Stravinsky en het Expressionisme van
Arnold Schönberg had zijn belangstelling. Ook had hij een voorliefde voor de madrigalen uit de tijd van de Barok, en de componisten, zoals
Claudio Monteverdi en Antonio Vivaldi. Desalniettemin volgde hij een geheel eigen weg bij het realiseren van zijn werken, en liet zich niet beïnvloeden door externe factoren of verleiden tot het overnemen van impressies uit de werken van anderen. Verder doceerde hij en was conservatoriumdirecteur zowel aan de universiteit van Venetië als van Padua.
