Pierre Gaveaux

Pierre Gaveaux (Béziers, 9 oktober 1761 - Charenton-le-Pont, 5 februari 1825) was een Frans zanger (tenor) en componist.

Vanaf zijn zevende zong Pierre in het kathedraalkoor van Béziers. Hij werd er opgemerkt door de bisschop, die hem de kans gaf een muzikale vorming te volgen.

Later werd hij eerste tenor in het koor van de Basiliek Saint-Seurin te Bordeaux. Hij vervolmaakte er zijn muziekstudies bij onder meer Franz Ignaz Beck. Hij bleef nog enkele jaren in Bordeaux als tenor en orkestleider van het "Grand-Théatre", maar trok op 26 januari naar Parijs waar hij vlug succes kende, onder meer met zijn vertolkingen in de komische opera's van Giovanni Paisiello. Hij creëerde in 1791 ook de rol van Floresky in de opera Lodoïska van Luigi Cherubini.

Met zijn eerste opera L'Amour filial (1792) behaalde hij successen in Parijs, Brussel, Rotterdam, zelfs tot in Moskou (1809). Vanwege zijn jakobijnse sympathieën, weerspiegeld in enkele van zijn liederen, kreeg hij het tijdelijk moeilijk onder het republikeins bewind. Zijn onafhankelijke geest bleek ook uit zijn lidmaatschap van de vrijmetselaarsloge.

Zijn bekendste opera Léonore ou l'Amour conjugal werd in 1798 voor het eerst opgevoerd.

Gaveaux was van 1772 tot 1840 gehuwd met de zangeres Émilie Gavaudan. Hij componeerde ongeveer 40 opera's, een ballet, ouvertures, romanza's en revolutieliederen.