Robert Fuchs

Robert Fuchs (Frauental an der Laßnitz (Steiermark), 15 februari 1847 - Wenen, 19 februari 1927) was een Oostenrijks componist. Fuchs was docent aan het conservatorium van Wenen van 1875 tot 1912. Zijn vakken waren harmonie en contrapunt. Fuchs was leermeester van een groot aantal beroemde componisten, onder wie Gustav Mahler, Hugo Wolf, Richard Strauss, Jean Sibelius, Alexander von Zemlinsky, Franz Schmidt, Franz Schreker, Robert Stolz en Erich Korngold.

Fuchs studeerde aan het conservatorium van Wenen, onder meer bij Anton Bruckner. Zijn hoofdvakken waren compositie en orgel. Hij was dirigent van het Konzerte der Gesellschaft der Musikfreunde in Wenen vanaf 1875. Van 1894 tot 1905 was hij keizerlijk en koninklijk hoforganist.

Zijn enige pianoconcert heeft Fuchs geschreven in de jaren 1879 en 1880, onder supervisie van Johannes Brahms, die er niet veel heil in zag. Brahms was namelijk nogal sceptisch over de kwaliteiten van Fuchs om een pakkend pianoconcert te kunnen schrijven. Brahms leek echter vergeten te zijn dat in 1868 aan het Weens Conservatorium de moeilijke beslissing moest worden genomen of Fuchs een prijs moest krijgen voor zijn componeervaardigheden of voor zijn pianospel. Hij blonk namelijk in beide disciplines uit.

Toch werd het pianoconcert een van Brahms’ favoriete concerten. De première was op 2 februari 1880. Ondanks het feit dat het een uitstekend geschreven werk is en het sterk aanbevolen werd door Brahms, heeft het geen stand gehouden. Al vrij snel na de première verdween het van het repertoire van orkesten en pianisten. Naast invloed van Brahms valt de invloed van Beethoven erg op in het pianoconcert.

Er zijn een paar redenen aan te halen waarom Fuchs tot de grote groep ‘vergeten componisten’ behoort. Op de eerste plaats was hij een fanatiek volgeling van Brahms, zodat zijn naam altijd in verband werd gebracht met Brahms. Op de tweede plaats was hij leraar van veel beroemdheden (zie boven) zodat zijn naam altijd geassocieerd werd met die beroemdheden en niet met zijn eigen verdiensten. Ten derde had Fuchs een groot gebrek aan zelfvertrouwen wat een overmatige bescheidenheid tot gevolg had. Hij heeft zijn werk dan ook nooit echt gepromoot. Tenslotte was hij een componist die weinig begrip had voor de grote veranderingen op muziekgebied die tijdens zijn leven plaatsvonden.