Joseph Guy Ropartz

Hij studeerde eerst rechten, maar werd later tot de muziekstudie aangetrokken. Aan het Conservatoire national supérieur de musique te Parijs studeerde hij compositie bij Jules Massenet en Théodore Dubois. Hij verliet in 1886 het conservatorium om zijn studie voort te zetten bij César Franck, tot wiens school hij zich bekeerde.

Hoewel hij op goede gronden geldt als de componist van Bretagne bij uitstek, heeft hij een groot deel van zijn leven in andere delen van Frankrijk doorgebracht. In 1894 werd hij directeur van het conservatorium te Nancy, waar hij veel bereikte met een forse modernisering van het muziekonderwijs. Na 1919 volbracht hij in Straatsburg eenzelfde taak. In 1929 keerde hij terug naar Bretagne. Hij woonde tot zijn dood op het familielandgoed Lanloup.

Ondanks de hoorbare invloed van César Franck heeft zijn laatromantische muziek iets eigens dat tot uiting komt in inspiratie op Keltische muziek, de zee, de Bretonse sfeer en een hang naar mystiek. In zijn opera Le Pays brengt hij Bretonse legenden samen met die van IJsland.

Ropartz was ook literator. De teksten voor bijvoorbeeld zijn Derde symfonie, een grote koorsymfonie, schreef hij zelf.

Ropartz was nauw verbonden met Albéric Magnard. Na diens tragische dood in 1914 reconstrueerde hij uit zijn geheugen de verloren gegane opera Guercœur, waarvan hij in 1908 de première had gedirigeerd. Een componist die stilistische verwantschap met Ropartz vertoont, is Charles Tournemire.

Op het Franse CD label Timpani zijn opnames van de opera Le Pays en enkele korte werken op cd verschenen. Het label maakte ook een integrale opname van alle symfonieën. Onder leiding van Sebastian Lang-Lessing verschenen de nummers 1, 2, 4 en 5. De Derde symfonie werd gedirigeerd door Jean-Yves Ossonce. Daarvan bestaat al langer een opname op het label EMI o.l.v. Michel Plasson.