Benedetto Marcello

Alle Composities

Composities voor: Sopraan

Messa canonica (Massa canonieke)La gara amorosa, S.498 Cantan lieti nei boschetti, S.48 O Dio perchè cotanto, S.603 Api che raccogliete, S.29 (Bijen verzamelen, S.29)Il maggior de' miei mali, S.141 (De meerderheid van 'mijn kwalen, S.141)Pecorelle che pascete, S.248 E ti parti e mi lasci e m'abbandoni?, S.105 Questa che al ciel s'innalza, S.647 Nell'invocarti o mio Signor, S.604 O Signor chi sarà mai, S.614 Onda d'amaro pianto, S.242 (Golf van bittere tranen, S.242)A te Signor che mio sostegno sei, S.627 Tirsi e Fileno, S.475 Udir le orecchie nostre, S.643 O genti tutte festose e liete, S.646 Ahi che in sentirlo io moro, S.384a (Ouch, dat gevoel dat ik sterf, S.384a)Mentre io tutta ripongo in Dio, S.610 Ad onta del timore, S.6 La fonte del mio ciglio, S.163 Il Signor s'è la mia luce, S.626 (De Heere heeft mijn licht, S.626 geweest)Senza gran pena, S.321 Miro la tortorella, S.189 (Ik kijk tortorella, S.189)Nel primo momento, S.198 (In de eerste, S.198)Un tormentoso affanno, SF 360 (Een zeurende angst, SF 360)Hor che m'assale da ogni lato, S.607 Il grande Iddio che l'universo regge, S.649 Filli, tu sol lasciasti, SF 124 In soccorso del core, S.148 Ingratissima Clori, S.151 Sfortunati miei sospiri, S.323 In mezzo alle miserie, S.638 Le fresche erbette, S.173 Qual'anelante cervo che fugge, S.641 Signor quando la fiamma del giusto tuo furor, S.637 Che volete di più care pupille, S.401 (Wat wil je nog meer lieve leerlingen, S.401)Vi raccolgo in questo seno, SF 366 (We verzamelen in deze borst, SF 366)Arianna abbandonata, S.98 (Ariadne verlaten, S.98)Se nel mondo vi è mai, SF 311 (Waar in de wereld heb je ooit, SF 311)Deh quando afflitti lumi, S.413 (Deh toen geteisterd lichten, S.413)Bevo dai tuoi lumi, S.393 (Drink uit uw verlichting, S.393)Se franger non potete, S.305 A voi donna volando, S.380 È pur dolce è pur soave, S.415 (Het is zoet, maar het is ook zacht, S.415)Amor d'intorno mi sta scherzando, S.26 In omnem terram exivit, S.651 Lontananza per me troppo acerba, S.438 (De afstand voor mij te zuur, S.438)Tacete amanti addormentato, S.467 D'un'infelice pietà vi muova, S.477 (Op een ongelukkige medelijden met je te verplaatsen, S.477)Se non volete la morte mia, SF 464 (Als je niet mijn dood, SF 464 willen)Un guardo solo, S.472 Porto negl'occhi un mare, SF 451 (Een zeehaven in het oog, SF 451)Ahi che in sentirlo io moro, S.384b (Ouch, dat gevoel dat ik sterf, S.384b)Porto lungi le piante, SF 450 (Porto ver de planten, SF 450)Spiegasti troppo alto, S.466 Placido e chiaro rio, SF 449 (Placido en duidelijke rio, SF 449)In quel sol che trabocca nell'onde, S.429 Raddoppiate o cari sguardi, SF 460 (Verdubbeld of geliefden looks, SF 460)Legato da un bel crin, S.174 (Verbonden door een prachtige lokken, S.174)In due pupille nere, S.147 (Te zijner Pupille nere, S.147)No che lassù nei cori, S.489 (Nee, dat daar in de refreinen, S.489)Deh volate all'idol mio, S.86 (Deh all'idol mijn sprints, S.86)O d'un sasso umido figlio, S.222 Sopra d'un verde prato, S.331 A voi prati felici, S.4 Colombe innamorate il so che sospirate, S.67a-b Va che tu sei felice, SF A361 La pastorella sul primo albore, S.164 Lontananza e gelosia, S.179a Amore mi lusinga in due vezzosi rai, S.28 47 Cantatas, I-Vnm Mss.It.IV.966 Aure voi che leggiere da me partendo, S.39a Quella Fileno, quella ch'un tempo, S.285 L'usignolo ch'il suo duolo, S.161a Non ho cor, non ho spirto, S.208a Ritorna, ah sì, ritorna, S.293 Deh vanne al mar più lento, S.84a Deh vanne del mio cor sospiro ardente, S.85 Costanza in lontananza è pace del mio cor, S.75 Dimando a voi pietà, S.93 Del bel Tamigi in riva, S.88 Dorme Clori, aure tacete, S.96 Sentite il mio dolore, S.318 Miro la tortorella, S.189a Quando Amor mi vuol felice, S.270a Son sì care le catene, S.329 Già che fortuna rea, S.133b Lassa ch'io sento amor, S.170 Quest'alma incenerita, S.286 Filli quant'io t'amai, S.123 Mie pecorelle l'erbe novelle, S.188 (Mijn schapen de kruiden novellen, S.188)Non andar così ratto correndo, S.205 Non creder già ch'io più di te mi dolga, S.206 Non vantar cotanto altero, S.215 Ruscelletto arresta il corso, S.298 Se i mesti miei sospiri, S.307a Ti sento amor, ti sento, S.350a Senza il caro e dolce sguardo, S.322 O fortunato quel fiumicello (O gelukkig dat stroom)

Benedetto Giacomo Marcello (Venetië, 31 juli of 1 augustus 1686 - Brescia, 24 juli 1739) was een Italiaans jurist, diplomaat, schrijver, dichter en componist.

Benedetto Marcello werd geboren in een adellijke familie in Venetië. Hij was de jongere broer van de componist en filosoof Alessandro Marcello (1673-1747) en de religieuze dichter Girolamo Marcello (1672-1742). Hoewel Benedetto muziekstudent was bij Antonio Lotti en Francesco Gasparini, eiste zijn vader dat hij rechtsgeleerdheid ging studeren. Hij wist zijn werk als jurist echter te combineren met zijn muziek. In 1711 was hij lid van de Raad van Veertig in het stadsbestuur van Venetië en in 1730 ging hij naar Pula als districtsgouverneur. Volgens Benedetto zelf was zijn gezondheid geschaad door het klimaat in Istrië. Na acht jaar ging hij met pensioen en vestigde zich in Brescia, waar hij overleed aan tuberculose.

Op 20 mei 1728 was Benedetto Marcello in het geheim getrouwd met de zangeres en componiste Rosanna Scalfi, die bij hem gestudeerd had. Een edelman mocht echter niet met een burgermeisje trouwen en na Marcello's dood werd het huwelijk nietig verklaard. Rosanna liep daardoor de erfenis mis. Om toch bij het geld te kunnen komen diende ze in 1742 een klacht in tegen Benedetto's broer Alessandro. Haar claim werd echter afgewezen.

Zijn grootste bekendheid geniet hij door zijn werk Estro poetico-armonico, een verzameling meerstemmige psalmzettingen met strijkinstrumenten en basso continuo. Ook zijn concert voor hobo in c-mineur is bekend geworden. Op teksten van de dichter Antonio Conti schreef hij een reeks lange dramatische cantates: Il Timoteo, Cantone, Lucrezia, Andromaca, Arianna abandonnata en Cassandra.

Een voorbeeld van zijn barokbewerkingen is Christus Resurrexit uit de Paasliturgie voor sopraan, alt, tenor en bas.

Marcello schreef over het muzikale drama in zijn tijd het satirische pamflet Il teatro alla moda, dat anoniem werd gepubliceerd in Venetië in 1720. Dit werkje is nog regelmatig herdrukt. Het is niet alleen amusant, maar ook waardevol als bijdrage aan de geschiedschrijving van de opera.