Victor Massé
Composities voor: Stem
Les noces de Jeannette (Het huwelijk van Jeannette)La reine TopazeLa chanson des lavandières (Het lied wasvrouwen)Paul et VirginieGalathée (Galathee)Les chants bretons (Bretonse liederen)Le chant des Caïdjis (Zingen caidjis)Fior d'AlizaLes saisons (Seizoenen)La fiancée du diable (De bruid van de duivel)À une femme (Voor een vrouw)BarcarolleFleur de bruyère (Heather bloem)Une nuit de Cléopâtre (Een avond van Cleopatra)Le baiser donné (De kus gegeven)La chanteuse voilée (Gesluierde zanger)Attente (Het wachten)Les chaises à porteurs (Sedanstoelen)La chanson du Roi Henri (Song van koning Hendrik)La barque (La bark)Voyage (Reizen)Tristesse d'OlympioBergerie (Schaapskooi)20 Mélodies (20 Melodies)La messagère (Boodschapper)Le matin ('S ochtends)Rêverie (Mijmering)RegretsRozetteLe fils du brigadierNoël (Kerstmis)La plainte du pêcheur (De klacht Visser)Pourquoi ne m'aimez vous?La trouvaille (De bevinding)Une loi somptuaire (Een wet tegen de weelde)Toujours (Altijd)Que le jour me dure (Dat de dag is mij)Sous bois (Kreupelhout)Engagez qui vous plairaJe t'aimerai!MaiSoyez bénie!Strophe de PsychéLa fauvette du CalvaireMignonne (Leuke)Souvenirs (Groeten)
WikipediaVictor Massé (geboren als Félix-Marie Massé (Lorient (Morbihan, 7 maart 1822 – Parijs, 5 juli 1884) was een Frans componist.
Massé studeerde al op 12-jarige leeftijd aan het Conservatoire de Paris, piano bij Pierre-Joseph-Guillaume Zimmerman en compositie bij
Jacques Fromental Halévy. Hij won de Prix de Rome in 1844 voor zijn cantate Le rénégat de Tanger. Daarna werd hij dirigent van het koor van de Opéra Garnier en docent compositie aan het Parijse conservatorium.
Hij verlegde zijn aandacht naar opera. Hij schreef een kleine twintig opera's, waaronder La chanteuse voilée (1850), gevolgd door het meer ambitieuze Galathée (1852) en Paul et Virginie. Zijn bekendste en meest succesvolle werk was de opéra comique Les noces de Jeannette (1853). Zijn laatste werk, Une nuit de Cléopâtre, werd na zijn dood uitgevoerd in april 1885.
In 1872 werd hij gekozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts, waar hij Daniel-François-Esprit Auber opvolgde.
Hij kreeg twee dochters, waarvan er een trouwde met Philippe Gille, journalist en librettist van opera's. Hun zoon was de pianist Victor Gille.
Massé stierf in 1884 op 62-jarige leeftijd en werd begraven op de Cimetière de Montmartre in Parijs. Charles Garnier was de architect van zijn tombe. Er is een straat naar Massé vernoemd in het 9e arrondissement van Parijs .
