Evaristo Felice dall'Abaco

Evaristo Felice dall'Abaco (Verona, 12 juli 1675 - München, 12 juli 1742) was een Italiaans componist en cellist.

Dall’Abaco was een leerling van Giuseppe Torelli voor viool en cello. In 1696 verzorgde hij in Modena verschillende optredens met Tommaso Antonio Vitali. Hij kwam via Modena naar München. Hier werd hij in 1704 hofkapelmeester bij de keurvorst Max Emanuel, die hij in ballingschap naar Brussel en later naar Bergen en vanaf 1709 naar Compiègne volgde.

Zijn zoon Joseph dall' Abaco werd 1710 in Brussel geboren en was later aan het keurvorstelijke hof te Bonn als cellist hofmusicus.

In 1715 naar München teruggekeerd werd hij in 1717 tot (kamer-)concertmeester en tot keurvorstelijke raad (dit was voor een muzikant een buitengewone eer) benoemd. In deze functie was hij tot 1740, maar sinds 1726 nam zijn invloed onder keurvorst Karel Albrecht af.

Door een groot aantal composities voor strijkinstrumenten geldt hij als een belangrijk vernieuwer voor deze instrumentengroep. Zijn oeuvre omvat zes gedrukte verzamelingen, die van 1708 tot 1735 ontstaan zijn. Hij componeerde 24 vioolsonates, 12 triosonates, 12 concerti da chiesa (kerkconcerten) alsook een aantal concerti grossi en vioolconcerten. Zijn vroege werken zijn beïnvloed door de stijl van Corelli, maar later benutte hij uit Frankrijk overgenome elementen.

In Verona werd het Conservatorium naar hem vernoemd (Conservatorio Statale di Musica "Evaristo Felice dall'Abaco").