Giovanni Battista Viotti (Fontanetto Po, 12 mei 1755 - Londen, 3 maart 1824) was een Italiaans violist, beroemd om zijn virtuositeit. Bovendien was hij componist van vooral werken met een prominente rol voor de viool.
Hij was directeur van Franse en Italiaanse operagezelschappen in Parijs en Londen. In Londen was hij in 1797 tevens orkestdirecteur van het Kings Theatre, een positie die hij vervolgens snel moest opgeven omdat de Engelse regering twijfels had over zijn politieke activiteiten. Hij heeft Engeland toen moeten verlaten en vertrok naar Duitsland waar hij verbleef tot 1801. Daarna keerde hij terug naar Londen waar hij in een vlaag van verstandsverbijstering een wijnhandel begon, die ook prompt mislukte. Na zijn mislukte poging een wijnhandel te beginnen zocht hij zijn toevlucht wederom, en succesvol, in de muziek. Hij was een leerling van
Gaetano Pugnani en reisde met hem naar Zwitserland, Dresden, Warschau en Rusland voor vioolconcerten. Ondanks zijn geringe aantal leerlingen was Viotti een invloedrijk componist. Hij was eigenaar van een Stradivarius die in 1709 gebouwd is.
Zijn opvallendste werken zijn de 29 vioolconcerten die invloed hebben gehad op het werk van
Ludwig van Beethoven. Zijn vioolconcert nr. 22 in a mineur wordt nog met grote regelmaat opgevoerd en is zeer bekend. De andere vioolconcerten zijn van vergelijkbare kwaliteit maar worden nog zelden ten gehore gebracht. Viotti schreef verder veel kamermuziek voor 2 violen en cello. De op. 18 en 19 zijn de bekendste en worden heden ten dage nog veel ten gehore gebracht. Hij schreef ook sonates, liederen en andere werken.
