Giuseppe Maria Gioacchino Cambini

Giuseppe Maria Gioacchino Cambini (ook (maar niet juist): Giovanni Giuseppe-Maria Cambini) (Livorno, Italië, 13 februari 1746 – Bicêtre bij Parijs, 29 december 1825) was een Italiaanse componist en dirigent.

In zijn jeugd kreeg hij muziekles van een Maestro Polli en later van Padre Martini in Bologna - die ook les had gegeven aan Wolfgang Amadeus Mozart - en van Joseph Haydn. Uit de Biographie Universelle des Musiciens et bibliographie générale de la musique (Parijs, 1873, pp. 162–164) van François-Joseph Fétis is gebleken, dat hij rond 1767 een reis naar Napels maakte en daar zijn debuut als violist maakte. Het werk, dat hij uitgevoerd heeft, is niet gedocumenteerd. In een andere romantische kroniek staat geschreven, dat op de terugreis Cambini al zijn financieel vermogen kwijtraakte nadat zijn schip door piraten werd gekaapt. Een rijke Venetiaanse koopman heeft hem dan in Spanje vrijgekocht.

In 1773 ging hij naar Parijs waar hij in mei 1773 op het Concert Spirituel concerteerde.

In november 1773 publiceerde hij zijn Zes kwartetten voor strijkers, op. 1. Nadat een van zijn symfonieën werd opgevoerd op de Concert Spirituel, was hij een heel gevraagd componist en werden zijn werken al gepubliceerd onmiddellijk nadat de laatste noot was neergeschreven Hij was een snelschrijver en zo telde men in 1800 meer dan 600 gepubliceerde werken onder de naam van Cambini. Al zijn instrumentale werken werden geprogrammeerd op het Concert Spirituel en het Concert des Amateurs, en dat bracht hem grote populariteit, bijzonder in de Franse muziekkringen.

Hij was componist voor het Koninklijk orkest, in 1788 werd hij muziekdirecteur van het Théâtre des Beaujolais en toen dit 1791 gesloten werd, ging hij tot 1794 naar het Théâtre des Louvois.

Gedurende de Franse Revolutie schreef hij naast zijn opera's patriottische hymnen en liederen voor de revolutie, symfonieën en kamermuziek. Hij gaf vioolles, privé-lessen zang en compositie, omdat hij geen geschikte job vond en geen gelegenheid kreeg om de privé-concerten in de Parijse palasten van de koopman Armand Séguin te geven, en voortdurende financiële problemen had.

Na 1800 ging het spoedig bergaf met zijn creatieve impulsen. Hij werkte als muziekcriticus voor de Allgemeine Musikalische Zeitung van 1803 tot 1805 en voor het Parijse magazine Les tablettes de Polymnie van 1810 tot 1811.

Ook over de toedracht van zijn dood zijn twee verschillende versies bekend: De eerste versie is dat hij op 29 december 1825 in een psychiatrische kliniek in Bicêtre bij Parijs overleed en de tweede versie is, dat hij naar Nederland vertrok en daar in 1818 overleed.

ook bekend als Cora ou La Prêtresse du soleil

rev. versie: 1 akte

rev. versie: 19 augustus 1791, Parijs, Théâtre Louvois