Joaquín Turina Pérez

Joaquín Turina Pérez (Sevilla, 9 december 1882 – Madrid, 14 januari 1949), doorgaans aangeduid als Joaquín Turina, was een Spaans componist, dirigent en muziekpedagoog.

Joaquín Turina werd geboren in een middenstandsfamilie, in een artistieke omgeving die een goede invloed op hem als toekomstige musicus had. Op vierjarige leeftijd kreeg hij een accordeon en verbaasde iedereen hoe spoedig en geschikt hij die leerde bespelen. In zijn geboortestad, de hoofdstad van de provincie Andalusië, begon hij zijn muzikale studie harmonieleer en contrapunt bij García Torres en piano bij Enrique Rodríguez. In 1902 ging hij studeren aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid te Madrid en daar werd José Tragó zijn leraar. In deze tijd ontstond ook zijn Bijbelse zarzuela La sulamita.

Van 1905 tot 1914 was hij in Parijs. Dit lange verblijf had een beslissende uitwerking op zijn verdere ontwikkeling. Hij studeerde piano bij Moritz Moszkowski (1854–1925) en compositieleer bij Vincent d'Indy aan de Schola Cantorum de Paris, waar speciale aandacht bestond voor oude muziek en polyfonie. In deze tijd absorbeerde hij vele nieuwe invloeden en kwam in contact met andere grote figuren uit het muziek- en cultuurleven in Parijs. Zo werd hij bevriend met Claude Debussy, Maurice Ravel en Florent Schmitt.

Zijn eerste werken waren beïnvloed door moderne tendenties, maar Isaac Albéniz moedigde hem aan zich op de Andalusische muzikale bronnen te concentreren. Deze verandering in oriëntering werd al duidelijk in zijn pianosuite Sevilla van 1908, maar vooral in zijn Strijkkwartet in 1910. Al voor het einde van zijn Parijse tijd was Turina zeer bekend in Madrid, omdat Enrique Fernández Arbós zijn symfonisch gedicht La Procesión del Rocío daar met groot succes had gedirigeerd. Nadat hij in 1914 tijdens de Eerste Wereldoorlog naar Madrid terugkwam, werkte hij bij het Teatro Real en aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. Als dirigent kon hij het publiek veel van zijn eigen werken voorspelen. In 1921 won hij in San Sebastian een prijs voor zijn Sinfonía sevillana. Belangrijk voor zijn prestige was ook het succes van zijn zarzuela Jardín de Oriente in 1923 in het Madrileense Teatro Real.