Johann David Heinichen

Composities voor: String ensemble

Concerto for Flute and Oboe in G minor, S.238 (Concert voor fluit en hobo in G minor, S.238)Concerto for Oboe and Violin in C minor, S.240 (Concert voor hobo en viool in C minor, S.240)Concerto in D major, S.226 Violin Concerto in D major, S.224 Oboe Concerto in G minor, S.237 Concerto for 2 Oboes in F major, S.230 (Concert voor 2 hobo's in F major, S.230)Sonata in D major, S.253 Concerto for 2 Oboes in E minor, S.222 (Concert voor 2 hobo's in E minor, S.222)Oboe Concerto in G major, S.216 Flute Concerto in D major, S.225 Concerto in G major, S.214 Es naheten aber zu Jesu allerlei Zöllner und Sünder (Maar het naderde Jezus al de tollenaars en zondaars)Der Segen des Herrn (De zegen van de Heer)Laß dich's nicht irren (Gij zult niet dwalen's)Mag auch ein Blinder den Weg weisen (Ook houdt van een blinde man leidt de weg)Oboe Concerto in C minor De profundis, S.35 (De Profundis, S.35)Ave maris stella, S.59 Domine Jesu Christe in A minor, S.100 Haec dies quam fecit Dominus, S.56 Laetatus sum, S.69 Jesu redemptor omnium, S.60 Memento Domine David, S.97 Veni creator spiritus, S.62 Laudate pueri, S.81 Confitebor tibi Domine, S.32 Beatus vir, S.28 Pange lingua in D minor, S.61 Crudelis Herodes Deum, S.62 Laudate pueri, S.82 Dixit Dominus, S.46 Laudate pueri, S.84 Se mai Tirsi mio bene, S.180 Quis ascendet in montem Domini, S.21 Mitilde mio tesor così veloce, S.160 Concerto for Oboe and Violin in G major, S.245 (Concert voor hobo en viool in G major, S.245)Lobe den Herrn meine Seele (Loof de Heere, mijn ziel)Oboe Concerto in A minor, S.212 Violin Concerto in A minor

Wikipedia

Johann David Heinichen (Krössuln, 17 april 1683 - Dresden, 16 juli 1729) was een Duits componist en muziektheoreticus.

Heinichen was de zoon van een Duitse dominee. Hij toonde al vroeg muzikale begaafdheid en werd op twaalfjarige leeftijd leerling van de componist Johann Kuhnau. Van 1702 tot 1706 studeerde hij in Leipzig rechten waarna hij in Weissenfels advocaat werd. Naast zijn juridische activiteiten onderhield hij veel contacten met andere componisten en hij componeerde enkele opera's voor het operahuis in Leipzig. Heinichen vertrok in 1710 naar Venetië, het toenmalige centrum van de opera. Hier ontmoette hij componisten als Antonio Lotti en Antonio Vivaldi. In 1717 werd hij kapelmeester aan het hof van Dresden, waar hij de rest van zijn leven zou verblijven. Onder de handen van Heinichen werd het hoforkest van de Dresdense keurvorst een van de beste orkesten van Europa. Al enkele jaren ziek, stierf hij in 1729 aan tuberculose.

De muziek van Heinichen uit zijn Dresdense jaren vormt een unieke mengeling van Duitse, Franse en Italiaanse invloeden. Opvallend is vooral zijn bijzonder gevoel voor de orkestklank: veel van zijn orkestcomposities kennen bijzondere orkestrale effecten. Veel van zijn muziek ging in de Tweede Wereldoorlog bij het bombardement op Dresden verloren. Heinichen bleef vooral bekend vanwege zijn traktaat Der General-Bass in der Composition (1711, rev. 1728), een verhandeling over het gebruik van de basso continuo. Vanaf de jaren negentig worden sommige composities van zijn hand weer met enige regelmaat uitgevoerd.

In Teuchern is een deel van de expositie van de Reinhard-Keiser-Gedenkstätte aan Heinichens werk en leven gewijd.