Juan Crisóstomo de Arriaga

Juan Crisóstomo Jacobo Antonio de Arriaga y Balzola (Bilbao, 27 januari 1806 - Parijs, 17 januari 1826) was een Spaans-Baskische componist en violist.

Zijn eerste muzieklessen kreeg hij van zijn vader Juan Simón de Arriaga y Uriézaga, die organist was in de kerk van het dorp Berriatua. Geregeld vioolonderwijs kreeg hij van Faustino Sanz, violist van het orkest van de Santiagokathedraal. Juan Arriaga gold als een wonderkind en schreef al op dertienjarige leeftijd een kleine opera, Los esclavos felices (De gelukkige slaven), die in 1820 in Bilbao met veel succes werd opgevoerd. Hij had toen nog geen enkel compositie-onderwijs genoten.

Arriaga begon zijn muziekstudies in 1821 aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs bij Pierre Marie François de Sales Baillot voor viool, bij François-Joseph Fétis voor compositie en bij Luigi Cherubini contrapunt. Hij overleed, nauwelijks twintig jaar oud, aan tuberculose. Zijn talent kon daardoor niet volledig tot ontplooiing komen. Desalniettemin had hij zich met zijn composities, die uitmunten in contrapuntiek, al de bijnaam van "Spaanse Mozart" verworven. Daar droeg aan bij dat hij met Mozart de geboortedag 27 januari deelt.

De grootste schouwburg van Bilbao draagt zijn naam en in de patio van het Museo de Bellas Artes in Bilbao bevindt zich het Monumento Arriaga.