Pascual Marquina Narro

Pascual Marquina Narro (Calatayud, Zaragoza, 16 mei 1873 – Madrid, 13 juli 1948) was een Spaans componist en dirigent. Hij is de oudere van de muzikale gebroeders Ernesto Marquina Narro, componist, dirigent en hoornist, en Rafael Marquina Narro, die later trompettist was in de Banda Municipal de Madrid.

Hij werd geboren in een muzikale familie. Zijn vader, Santiago Marquina Redrado, was dirigent van verschillende banda's, onder andere van de Banda Musical de la Unión Bilbilitana, de Banda de Música de Tobé, de Banda de música de Maluenda en de Banda de Música de Torrella. Zijn eerste muzieklessen kreeg hij van zijn vader en hij werd op 7-jarige leeftijd al lid van de Coro de Infantes de la Basílica del Santo Sepulcro, die onder leiding stond van Ildefonso Pardos. Op 9-jarige leeftijd speelde hij de dwarsfluit in de Banda Musical de la Unión Bilbilitana. Op 15-jarige leeftijd schreef hij zijn eerste compositie, een werk voor tenor en orgel, getiteld Osarum. Hij werd dirigent van de Banda de Música de Daroca op 17-jarige leeftijd. Op 19-jarige leeftijd werd hij ingelijfd als militair en werd hij lid van de Banda del Regimiento Luchana in Barcelona.

Eveneens studeerde hij aan het Conservatorio Superior Municipal de Música Barcelona compositie en harmonie onder andere bij José María Varela Silvari (1848-1926), Martínez Sorolla en Bonet. In 1901 werd hij dirigent van de Banda de Música del Regimiento de Cazadores de Llerena en later in 1916 van de Banda de Música del Segundo Regimiento de Ingenieros de Zapadores in Madrid en gaf met dit orkest veel concerten in binnen- en buitenland.

In 1904 begon hij toneelwerken te componeren om het muzikale publiek in Madrid te imponeren. In 1914 werd hij dirigent aan het Teatro de la Zarzuela. Hij was ook 18 jaar artistiek leidder van de grammofoonplatenmaatschappij «La Voz de su Amo».

Hem werd het Kruis van de Victoriaanse Orden van het Verenigd Koninkrijk toegekend voor een compositie, waar hij de thema's van de Spaanse Marcha Real en het Engelse volslied God save the Queen in zijn werk verwerkte ter gelegenheid van de bruiloft van Koning Alfons XIII van Spanje en prinses Victoria Eugénie van Battenberg. Verder werd hij onderscheiden met het Placa y Cruz de San Hermenegildo, Cruz del Mérito Militar en het Cruz del Rif.

Hij is ook de componist van de «rey del pasodoble» (Koning van de paso-doble), de welbekende España cañí, die oorspronkelijk als El patronista Cañí gecomponeerd werd. In Cartagena en Calatayud is een straat naar hem genoemd.

(Zarzuelas)