Sakunosuke Koyama

Sakunosuke Koyama (小山作之助, Koyama Sakunosuke; Ogata, nu: Joetsu, 19 januari 1864 – 27 mei 1927) was een Japans componist en muziekpedagoog. Hij was oprichter en voorzitter van de Japanse muziekopleiders federatie.

Koyama vertrok in 1880 zonder toestemming van zijn familie naar Tokio en begon aan de universiteit van Tsukiji Engelse taal, wiskunde en muziek te studeren. Na het behalen van zijn diploma's werd hij aangesteld door het ministerie van onderwijs als onderzoeker en docent aan een Muziek Research Centrum (音 楽 取 调 挂), dat zich later in de Tokyo Music School (东京 音 楽 学校) veranderde. In het ministerie van onderwijs had hij als grote mentor Izawa Shuji (伊沢修二) (1851-1917), de leider van de afdeling muziekresearch 音楽取調係 (Ongaku torishirabe gakari), die binnen de zogenaamde Nederlandse studies 蘭学 (rangaku) Westelijke natuurwetenschappen en techniek had bestudeerd.

Naast zijn werkzaamheden aan deze institutie componeerde en publiceerde hij een collectie van volksliederen. In 1897 werd hij tot professor benoemd. Alhoewel hij zijn studenten verder steunde en begeleidde, verliet hij in 1903 deze institutie. Hij schreef vooral schoolliederen (唱歌 shōka), dat hem steunde studenten met de Europese muziek vertrouwd te maken. Sommige liederen maakten Koyama ook buiten Japan bekend, met name in China, dat na de nederlaag in de Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-1895) ermee was begonnen Europese muziek in het onderwijssysteem op te nemen.

In 1904 werd hij benoemd tot adviseur en consultant van de muziekinstrumentenfabriek Yamaha Instruments. In deze periode beïnvloedde hij het muziekleven sterk, vooral door oprichting van verschillende muziekscholen en andere instituties en organisaties. Zo was hij ook de oprichter en eerste directeur van de Japanse federatie van muziekopleiders (日本 教育 音 楽 协会) en eerste voorzitter van de Federatie van Japanse muziek (日本音楽協会) (Nihon ongaku kyôkai).