Juan Cabanilles Barberá
Composities voor: Trombone
Arrangementen voor: Trombone
Corrente italiana (Huidige Italiaanse)Tiento partido de dos tiples cuarto tono, WSC 7 (Tiento overeenkomen twee sopranen vierde toon, WSC 7)Tiento lleno segundo tono por de la sol re, WSC 17 (Tweede toon vol zonneschijn opnieuw Tiento, WSC 17)Tocata de Mano Izquierda quinto tono, WSC 83 (Left Hand Toccata vijfde ring, WSC 83)Pedazo de Musica quinto tono, WSC 74 (Muziekstuk vijfde ring, WSC 74)Tiento lleno quinto tono por Bequadrado, WSC 56 (Tiento vijfde volle toon Bequadrado, WSC 56)Tiento quinto tono Partido de Dos Bajos, WSC 55 (Tiento vijfde ring Partij van Twee Nederland, WSC 55)Tiento de sexto tono partido de dos tiples, WSC 60 (Tiento zesde wedstrijd twee hoge tonen, WSC 60)Tiento lleno sexto tono, WSC 57 (Tiento zesde volle toon, WSC 57)
WikipediaJuan Bautista José Cabanilles Barberà (ook: Juan Baptista Josep Cavanilles) (gedoopt te Algemesi, Valencia, op 6 september 1644 - Valencia, 29 april 1712) was een Spaans componist en organist. Hij kan als de bekendste Valenciaanse componist van de 17de eeuw beschouwd worden.
Als klein jongetje was hij lid van de plaatselijke kerkkoor. Hij studeerde bij Urbán de Vargas en Jerónimo de la Torre organisten van de Kathedraal van Valencia het orgelspel. Op 15 mei 1665 werd hij op 20-jarige leeftijd als tweede organist van de Kathedraal van Valencia. In 1666 werd hij na de dood van Andreu Peris tot eerste organist benoemd en bleef in deze functie tot zijn overlijden. Cabanilles Barberà kan als de bekendste Valenciaanse componist van de 17e eeuw beschouwd worden. Hij leidde ook het jongenskoor van de kathedraal. Op 22 september 1668 werd hij tot priester gewijd.
Het conservatorium van Algemesi draagt zijn naam.
De orgelmuziek van Cabanilles is het toppunt van de grote Iberische organistentraditie van de 16de en 17de eeuw. Zijn muziek is typisch Spaans. Hij bouwt verder op de evolutie en de ontwikkeling van de Spaanse muziek van de renaissance, maar nu in de stijl van de barok. In zijn orgelwerken toont hij zich een meester van de variatiekunst. Met zijn tientos en passacalles exploreert hij de felle kleuren van het Iberische orgel. Zijn tientos, het merendeel van zijn composities, zijn het hoogtepunt van deze Spaans-Portugese muzikale vorm. Door zijn onbegrensde virtuositeit, bizarre harmonieën, aangename dissonanten en onregelmatige vormen krijgt het woord 'barok' bij deze Valenciaanse meester zijn ware betekenis.
