Hyacinthe Jadin

Hyacinthe Jadin (Versailles, 27 april 1776 – Parijs, 27 september 1800) was een Frans componist en muziekpedagoog. Hij was de broer van Louis Emmanuel Jadin. Ook hun vader Jean Jadin (fagottist in het Koninklijk orkest) en hun oom Georges Jadin waren componisten in Versailles en Parijs.

Hij was een leerling van Nicolas Joseph Hüllmandel, een leerling van Carl Philipp Emanuel Bach, die tot de beroemde École des Pianistes Parisiens behoorde en gegarandeerd een goed pedagoog. Dit was de basis, waarop Jadin zich tot een virtuoos pianist ontwikkelde. In 1785 (in het 9e levensjaar) publiceerde hij zijn eerste compositie in het Journal de Clavecin, een Rondo voor het Fortepiano, een instrument dat via Andreas Silbermann naar Frankrijk gekomen was en de plaatsvervanger van het klavecimbel werd. Op 13-jarige leeftijd speelde hij een concert met eigen composities bij de befaamde Concerts Spirituels.

Gedurende de Theater boom van de Franse revolutie was hij recitatiefbegleider aan het Theater Feydeau. In 1794 publiceerde hij zijn eerste revolutie-muziek Hymne du Vingt-un Janvier, een ouverture voor 13 blazers voor de eerste herdenking van de executie van voormalige koning Lodewijk de XVI. In 1795 werd hij professor voor de dames pianoklas aan het nog jonge Conservatoire national supérieur de musique in Parijs. Zijn leerlingen haalden meestal goede cijfers bij de examens.

In de laatste vijf jaren van de 18e eeuw ging het achteruit met zijn gezondheid. Hij leed aan tuberculose. In 1799 werd hij bevrijd van de militaire dienst door Napoleon Bonaparte persoonlijk. Op 22 september 1799 gaf hij zijn laatste openbaar concert. Een jaar later op, 27 september 1800, overleed hij te Parijs.

Jadin, evenals zijn broer Louis, behoort tot de kring van de Franse revolutiecomponisten, die als mijlpaal voor de ontwikkeling van het harmonieorkest in de uitgaande 18e eeuw kunnen werden beschouwd.