Michail Ippolitov-Ivanov

Michail Michajlovitsj Ippolitov-Ivanov (Russisch: Михаил Михайлович Ипполитов-Иванов), eigenlijke naam: Michail Michajlovitsj Ivanov (Gatsjina bij Sint-Petersburg, 19 november 1859 – Moskou, 28 januari 1935) was een Russisch componist, dirigent en muziekpedagoog.

Eerst studeerde hij in Gatsjina, maar in 1875 ging hij naar het conservatorium van Sint-Petersburg. Daar was hij onder andere leerling van Nikolaj Rimski-Korsakov. In 1882 studeerde hij er af. Na zijn studies werd hij directeur van de muziekschool, die al spoedig tot conservatorium uitgroeide, en dirigent van het orkest van de opera in Tbilisi (Tiflis), Georgië.

Gedurende de elf jaren in Georgië verzamelde hij muziek uit deze regio. Over zijn ervaringen en inzichten schreef hij een boek over de muziek vanuit deze regio en een boek over het Georgische volkslied. In 1893 werd hij professor aan het conservatorium van Moskou. In 1906 werd hij zelfs tot directeur benoemd en bleef aan in deze functie tot 1922. In 1924 was hij voor een jaar directeur van het conservatorium in Tbilisi (Tiflis). Tot zijn leerlingen behoorden Reinhold Glière, Sergej Vasilenko en Zakaria Paliasjvili.

Vanwege zijn carrière was hij als dirigent voor verschillende operagezellschappen werkzaam. In 1925 werd hij dirigent van het orkest van het befaamde Bolsjojtheater.

Hij was ook voor de radio en als journalist werkzaam.

Zijn sterke interesse voor oriëntaalse muziek, vooral voor muziek van de etnische minderheden in de toenmalige Sovjet-Unie, is ook in zijn oeuvre weer te vinden. Zijn werken zijn geschreven in een laat-romantisch idioom en zijn sterk beïnvloed door de Kaukasische volksmuziek die hij diepgaand had bestudeerd. Hij componeerde opera's, kerkmuziek, koormuziek, orkestwerken, kamermuziek, piano- en vioolmuziek.