Petrus Phalesius

Pierre Phalèse, ook Petrus, Peeter of Pieter Phalesius of Ned. Pieter van der Phaliezen (ca. 1510 - 1573) was een muziekuitgever en -drukker uit de Zuidelijke Nederlanden. Componist is hij waarschijnlijk nooit geweest, al associeert men de anonieme dansen die hij in de jaren 1570 uitgeeft meestal wel met hem als componist.

Phalesius begon met een boekhandel en uitgeverij in Leuven in 1545. Van dan tot in 1549 verschijnen zes bundels met luittabulaturen, in het Latijn of in het Frans (soms in twee edities, in elke taal één). Het betreft preludes, fantasia's, dansen of bewerkingen van motetten en Franse, Nederlandse, Spaanse en Italiaanse liederen.

De eerste bundel van 1545, gedrukt door Jacob Baethen, is:

In 1546 verschijnt:

In 1551 begon hij met de uitgave van kwalitatief hoogstaande partituren met beweegbare letters.

Het aantal muziekpublicaties op naam van het drukkershuis Phalesius en de bekendmaking van lokale én internationale componisten via deze drukken is indrukwekkend. Phalesius' fonds bestond overigens in niet geringe mate uit piraatdrukken. Zijn 'catalogus' bevat onder meer missen, motetten, magnificats, luit- en citertabulaturen en chansons van componisten die voor het merendeel uit de Nederlanden afkomstig waren, zoals Orlando di Lasso en Cypriano de Rore. Phalesius was de eerste die chansons uitgaf van de jonge beloftevolle componist Claude Le Jeune, die toen een twintiger was.

Tot Phalesius' meest opmerkelijke uitgaven van vocale muziek behoort zeker het vermaarde:

Daarvan verschijnt de vierde herziene en uitgebreide druk in 1567 en het bevat vierstemmige liederen van onder meer Pierre Cadéac, Pierre Certon, Claudin de Sermisy en, naast een anoniem Nederlands lied, ook een van Jacobus Clemens non Papa in die taal. Deze bundel werd regelmatig opnieuw uitgegeven - ook door zijn erven - en dit tot het eind van de 17e eeuw, aangevuld met ander werk en met weglating van oudere stukken, terwijl die al die tijd de nummering als zevende bundel in een reeks blijft behouden, hoewel de andere delen niet meer werden heruitgegeven.

In 1570 gaat hij een samenwerkingsverband aan met de Antwerpse drukker Jean Bellére (of Jan Bellerus) en publiceert hij heel wat vocale werken.

Drie bijzondere bundels uit 1571 zijn:

In 1572 geeft hij ook uit:

Het betreft een bloemlezing met Nederlandse liederen van, naast een aantal anoniemen, Jacobus Clemens non Papa, Ludovicus Episcopius, Lupus Hellinck, Servaes van der Muelen, Theodor Evertz, Jan Wintelroy, Petit Jean de Latre, Jan Belle (één lied van Joannes Zacheus ?), Gerardus van Turnhout, Jan van Turnhout en Adrianus Scockart.

In 1573 verschijnt:

Het bevat voornamelijke Nederlandse liederen, alle van Jacobus Florii en het is de laatste bundel met Nederlandse liederen die Phalesius uitgeeft.

Pas in 1581 verhuist de zoon van Phalesius zijn zaak naar Antwerpen. Tot 50 % van Phalesius' uitgaven zijn herdrukken waaronder van werk van andere uitgevers. Na zijn overlijden zetten zijn erven de zaak verder en tot 1673 blijft de gespecialiseerde muziekuitgeverij en -drukkerij, waar bovendien veel Italiaans materiaal herdrukken beleeft, de belangrijkste in de Zuidelijke Nederlanden.

In 1583 verschijnt: