Zephyr, Op.81

Ernesto Köhler (Modena, 4 december 1849 - Sint-Petersburg, 17 maart 1907) was een Italiaans fluitist en componist. Hij is vooral bekend door zijn fluitetudes die veel worden gebruikt.

Zijn eerste lessen kreeg Köhler van zijn vader Venceslau Joseph (Giuseppe V.) Köhler (1809–1878), die fluitist was in de hertooglijke hofkapel in Modena (dat toen nog bij Oostenrijk hoorde). Ernesto ging al vroeg op tournee, samen met zijn broer, die pianist Ferdinando Köhler. Na twee jaar als fluitist bij het Karlstheater in Wenen ging Köhler in 1871 op advies van de collega-fluitist Cesare Ciardi naar Sint-Petersburg, om te gaan spelen in het Balletorkest van de Tsaar. Ook gaf hij er les. Na de dood van Ciardi werd Köhler zijn opvolger en werd hij ook solofluitist van de keizerlijke opera. Hij gold als de beste fluitist van zijn tijd. Daarnaast was hij werkzaam als componist. Ernesto Köhler was ereburger van Sint-Petersburg en bleef zijn nieuwe vaderland trouw tot aan zijn dood in 1907.

Köhler schreef meer dan 100 composities voor fluit, overwegend studiewerken en etudes, maar ook fluitduetten, duo's met piano en een kwartet met 4 fluiten. De meeste van zijn romantische salonstukken met fantasievolle namen hebben geen repertoire gehouden, maar zijn etudes worden nog steeds veel gebruikt. Ze verbinden vingertechniek met muzikale vorming in romantische stijl.

Bladmuziek van Ernesto Köhler op de website van het International Music Score Library Project