De Three Preludes zijn drie pianocomposities van componist
George Gershwin, gezamenlijk gepubliceerd in 1926. De première ervan werd door de componist zelf gegeven in het Roosevelt Hotel in New York City in 1926. Elk van de drie preludes is een voorbeeld van vroeg-20e-eeuwse muziek onder beïnvloeding van de jazz.
Gershwin schreef een serie pianowerken met de bedoeling dat deze gezamenlijk zouden worden gepubliceerd. Zijn plan was om - net als
Frédéric Chopin deed - een serie van
24 preludes te schrijven. Dat kwam er echter niet van. Hij had aanvankelijk zeven geschikte stukken in manuscript, die tot 5 voor publieke uitvoering werden gereduceerd, en er werden slechts 3 werkelijk uitgegeven in 1926. In 1923 schreef hij een eerste prelude (Prelude (unnumbered) (1923) - Rubato), in 1924 een Novelette in Fourths en in 1926 Melody nr. 17. In 1926 volgden ook de Three Preludes. De uitgever, "New World Music Corporation", besloot alleen de drie preludes in één cahier uit te geven.
De andere stukken bleven ongepubliceerd op de plank liggen. Twee van de niet uitgegeven preludes werkte Gershwin later om tot solostukken voor viool en piano, en deze werden in die vorm alsnog later gepubliceerd als Short Story. Een andere prelude (in G) werd door de uitgever uitgesloten van publicatie omdat deze te veel gelijkenissen zou hebben vertoond met delen van het
Concerto in F.
De Three Preludes ontstonden in een voor Gershwin productieve periode eind jaren 20, tussen diens
Concerto in F (1925) en zijn symfonisch gedicht
An American in Paris (1928). Ze werden opgedragen aan Gershwins vriend en muzikaal adviseur Bill Daly.
Kenmerkend is de klassieke opeenvolging van een snel, langzaam en snel deel, zodat de drie preludes ook goed als één geheel uit te voeren zijn.
