Grand Sextet

Michail Ivanovitsj Glinka, (Russisch: Михаил Иванович Глинка) (Novospasskoje (gouvernement Smolensk), 1 juni 1804 - Berlijn, 15 februari 1857) was een Russische componist.

Hij was de zoon van een rijke landeigenaar, die in 1817 naar school in Sint-Petersburg werd gestuurd, waar hij een jaar pianoles kreeg van de Ierse John Field, die zich in 1803 in Sint-Petersburg had gevestigd. Bovendien leerde hij vioolspel en muziektheorie. Het was de wens van zijn vader dat hij in dienst trad op het ministerie van Communicatie, waar hij van 1824 tot 1828 werkte.

Daar hij niet behoefde te werken om in zijn levensonderhoud te voorzien en hij zich aan de muziek wilde wijden, nam hij ontslag. Van 1830 tot 1833 was hij in Italië, waar hij in Milaan bij de zanger en componist Basili studeerde. Daarna ging hij naar Wenen en vervolgens naar Berlijn, waar hij les kreeg van Siegfried Dehn van wie hij het advies kreeg om muziek te schrijven met een Russische grondslag. Voor het overlijden van zijn vader keerde hij naar Sint Petersburg terug, waar hij werkte aan zijn opera Een leven voor de Tsaar. Hij slaagde erin hem in 1836 opgevoerd te krijgen. Door familieomstandigheden duurde het tot 1842 voordat de bekendere opera Roeslan en Ljoedmila, naar een gedicht van Aleksandr Poesjkin, werd opgevoerd.

In 1844 bezocht hij Parijs en Spanje en 1848 Warschau en Frankrijk weer van 1852 - 1854. Het was tijdens een bezoek aan Berlijn 1856 - 1857 dat hij is overleden.

Glinka was de eerste die opera's op Russische thema's ging componeren. Zijn muziek was een inspiratiebron voor latere componisten als Tsjaikovski en Rimski-Korsakov. Men noemt hem daarom ook wel de vader van de Russische muziek.

Glinka's pianocompositie Motif de chant national was onder de titel Patriottenlied van 1990 tot 2001 het volkslied van de Russische Federatie.