Het pianoconcert in a mineur, opus 16 uit 1868 is een concert voor piano en orkest van de Noorse componist
Edvard Grieg. Hoewel het een vroeg werk van Grieg is (hij was 25), is het een van de bekendste werken uit zijn oeuvre geworden.
Na de geboorte van Griegs dochter Alexandra in 1868 vertrok hij met zijn vrouw Nina op een lange vakantie, waarin hij zijn pianoconcert schreef. Het duurde bijna vier jaar voordat het in de uiteindelijke versie zijn première beleefde. Het concert werd bij de eerste première met groot enthousiasme onthaald, maar Grieg was niet tevreden. Bij een vergelijking tussen de eerste versie en de uiteindelijke versie zijn meer dan 300 wijzigingen aangetroffen, aangebracht tijdens minstens 7 revisiesessies.
Het concert, met overduidelijke invloeden van volksmuziek uit Noorwegen, ging in de eerste versie in première op 3 april 1869 te Kopenhagen. Hoewel Grieg een begaafd pianist was, speelde
Edmund Neupert. Dirigent was Holger Simon Paulli. Grieg droeg de tweede versie van het pianoconcert op aan Neupert, de oorspronkelijke versie aan
Rikard Nordraak.
Toen Grieg in 1870 een bezoek bracht aan Rome om
Franz Liszt te ontmoeten, had hij de partituur van het pianoconcert meegenomen. Liszt was enthousiast en omschreef het concert als Zweedse punch. Al moet dit Grieg, voorvechter van de Noorse nationale romantiek, vreemd in de oren geklonken hebben, hij schreef zijn ouders op 9 april 1870 dat de ontmoeting met Liszt voor hem oneindige betekenis had gehad.
