Grande Valse Brillante in Es majeur is een muziekcompositie van
Frédéric Chopin voor piano. Het stuk werd in 1833 in Wenen gecomponeerd en voor het eerst uitgegeven in 1834. Het werd toegewijd aan mevrouw Laura Horsford. Dit werk dat opus 18 werd uit het oeuvre volgens de Brown-Index nummer 62 werd dus relatief vroeg geschreven in het leven van Chopin en was zijn eerste wals voor solo piano.
Het stuk begint met een expositie van twee thema's, het A en B deel, beiden in Es-majeur (mi mol groot). Naar het C deel verandert de toonaard naar Des majeur (re mol groot) na het C deel krijgen we een overgangsstuk om weer op terug te komen op het C deel. Na het C deel krijgen we D thema. Hierachter volgt weer een overgansdeeltje met vele versieringen waarna het D thema herhaald wordt. Uiteindelijk componeert Chopin een re-expositie van het A- en het B-thema. (terug een modulatie naar Es majeur) en hierop volgt een lange finale die uitmondt in een climax. De structuur bestaat dus uit AABABCC...CDD...D...D...ABA "Coda". Hierbij staan de "..." voor overgangsdelen die geen thema bevatten.
