Deze cantate is bedoeld voor de eerste zondag na Epifanie en weerklonk voor het eerst op 13 januari 1726 te Leipzig. Deze cantate behoort tot de zogenoemde Kerstkring van het kerkelijk jaar die loopt van de 1ste Adventszondag tot de 4e zondag na Epifanie of Driekoningen. Daarna start de Paaskring omvattende 50 dagen voor en 50 dagen na Pasen. Deze cantate rekent men tot de derde cantatejaargang. Deze cantaten werden op en na Epifanie uitgevoerd:
Hobo; viool 1 en 2, altviool en basso continuo (inbegrepen orgel).
De toonsoortenopeenvolging in de verschillende delen van de cantate volgt precies het schema dat Bach later in het eerste deel van de
Matthäus-Passion volgde. Deze toonsoorten moet je in de Barok niet linken aan een exacte toonhoogte maar stonden voor een emotioneel gebied, een gemoedsaandoening of affekt. Enkele voorbeelden:
